De wetenschap van zien: waarom Eleven Spectacles kiest voor ZEISS-optiek

Een erfenis geschreven in licht: 180 jaar ZEISS

Elk Archē-montuur heeft glazen van ZEISS. Carl Zeiss opende in 1846 een werkplaats voor fijnmechanica en optische instrumenten in Jena, Duitsland, en richtte zich al snel op microscopen. In 1866 haalde hij natuurkundige Ernst Abbe erbij om ze te verbeteren, en de methoden van Abbe vonden later hun weg naar andere gebieden van de optiek.

Voor de glazen in onze monturen tellen twee mijlpalen. In 1912 bracht ZEISS het PUNKTAL-brillenglas uit. Moritz von Rohr berekende het op basis van de wetenschappelijke aanpak van oogarts Allvar Gullstrand, en PUNKTAL-glazen waren de eerste axiaal symmetrische brillenglazen die de onscherpte aan de rand van het glas verminderden. In 1935 kreeg ZEISS-natuurkundige Alexander Smakula patent op een procedé dat reflecties aan lensoppervlakken vermindert, en ZEISS werd het eerste bedrijf dat zulke antireflectiecoatings op de markt bracht. ZEISS noemde het de T-coating, van “transparantie”. Antireflectiecoatings voor brillenglazen volgden in 1959, en in 1974 introduceerde ZEISS daarvoor een meerlaagse coating. In 1969 maakten camera's met ZEISS-objectieven de foto's van de maanlanding van Apollo 11.

Het probleem: schittering van achteren

Als de zon laag achter je staat, of fel licht weerkaatst op een muur of auto naast je, valt een deel daarvan op de achterkant van je zonnebril. Een ongecoat glasoppervlak reflecteert ongeveer 4% van het licht dat erop valt, en aan de achterkant gaat die reflectie recht je oog in. Je ziet het als vage spookbeelden of een waas over het beeld.

Hoe donkerder de tint, hoe meer je dit merkt. Een glas van categorie 2 laat 18–43% van het licht vóór je door, terwijl de reflectie van het licht achter je gelijk blijft. Die reflectie maakt dus een groter deel uit van wat je ziet.

De oplossing: een antireflectiecoating op de achterkant

Hoe het werkt

Een antireflectiecoating is een stapel zeer dunne lagen, elk met een andere brekingsindex. Elke laag is ongeveer een kwart golflengte van het licht dik. Licht dat aan de bovenkant van een laag weerkaatst en licht dat aan de onderkant weerkaatst, raken uit fase en heffen elkaar op. Dat heet destructieve interferentie. Met meerdere lagen, elk afgestemd op een andere golflengte, werkt de coating over het hele zichtbare spectrum.

De lagen worden in een vacuümkamer aangebracht: het coatingmateriaal verdampt en slaat in een gecontroleerde dikte neer op het glas.

Waarom alleen de achterkant

Op onze glazen zit de antireflectiecoating alleen aan de binnenkant. Daar komen de reflecties vandaan die je oog bereiken, dus daar doet de coating zijn werk.

De voorkant blijft bewust ongecoat. Een antireflectiecoating op de voorkant verandert vooral wat anderen zien en laat een vage gekleurde reflectie op het glas achter, meestal groen, bij nieuwere ZEISS-coatings blauwachtig. Zonder die coating behoudt de tint de kleur zoals die ontworpen is.

DuraVision: bescherming tegen krassen

Een kras op een glas is meer dan een cosmetisch foutje. Hij verstrooit licht, en genoeg fijne krasjes vormen samen een waas over je zicht.

Onze glazen hebben ZEISS DuraVision, een coatingsysteem dat meerdere lagen combineert:

Volgens ZEISS is een van zijn coatings drie keer harder dan de vorige generatie kunststofglazen met hardcoating van het merk. Krasvrij is een glas met hardcoating niet, en hoe je het schoonmaakt blijft belangrijk: spoel zand en stof eraf voordat je veegt, en gebruik het doekje dat bij het montuur zit. Onze gids voor productonderhoud legt het uit.

UV400: volledige UV-bescherming in elke tint

Elk glas in onze monturen blokkeert 100% van de UVA- en UVB-straling. De aanduiding UV400 betekent dat al het licht tot 400 nanometer wordt tegengehouden. De norm voor heldere brillenglazen stopt bij 380 nm, terwijl volgens ZEISS ongeveer 40% van de UV-straling die de aarde bereikt tussen 380 en 400 nm ligt. Sinds medio 2018 hebben alle huidige kunststofglazen van ZEISS UV-bescherming tot 400 nm.

Het UV-filter zit in het glasmateriaal, niet in de tint. Het Zwitserse federale bureau voor volksgezondheid stelt dat UV-bescherming afhangt van het glasmateriaal, niet van de kleur of tint, dus onze lichte glazen van categorie 1 blokkeren UV even volledig als de donkerdere. Onze gids over UV-bescherming legt uit waarom donkere glazen niet veiliger zijn, en de gids over glascategorieën laat zien welke tint bij welk licht past.

Montuur en glas als één systeem

Een glas doet alleen zijn werk als het op de juiste plek voor je oog blijft. Raakt het montuur na verloop van tijd uit vorm, dan kantelt of verschuift het glas en kijk je er onder een iets andere hoek doorheen dan bedoeld.

Onze monturen zijn gemaakt van beta-titanium, dat terugveert na dagelijks buigen. Met één hand opzetten of een stoot in je tas: het montuur blijft er niet door verbogen, zodat het glas goed uitgelijnd blijft. Een flinke buiging kan het wel uit vorm brengen; een opticien kan het dan bijstellen. Het montuur weegt 17–18 g.

De ZEISS-glazen zijn er in verschillende tinten binnen de hele Archē-lijn, allemaal met dezelfde coatings en UV400-bescherming:

NOUS NAVY

250,00 €

IRIS BRONZE

250,00 €

Conclusie

De ZEISS-glazen in onze monturen doen drie dingen. De coating op de achterkant haalt de schittering van achteren weg, DuraVision houdt het oppervlak helder en UV400 blokkeert alle UVA- en UVB-straling, welke tint je ook kiest. Het montuur van beta-titanium houdt dat allemaal op zijn plek. Elke Archē-zonnebril heeft deze glazen.

Veelgestelde vragen